 |
 |
 |
|
|
|
Om zeven uur staan we op en frissen we ons op aan de wastafels in de gang op de begane grond. Geen douches. De enige mogelijkheid om te douchen is in de Onsen maar die gaat pas in de middag open.
We zijn alvast onze spullen aan het organiseren om in de rugzak te stoppen als er op de deur wordt geklopt. Breakfast is served. Ach het is inmiddels al half acht geworden. We schieten onze kloosterslippers aan en gaan naar beneden. In de eetzaal staat een ruim voorzien ontbijt op ons te wachten.
Er is weer netjes voor gezorgd dat er voor Marcel een noten- en bonenvrij ontbijt klaargezet is.
Na het ontijt is het tanden poetsen, en alvast de rugzakken verder inpakken. Voor we op weg gaan lopen we nog een rondje door het klooster.
Het kantoor van de monniken
In de gangen hangen diverse draagbaren aan het plafond.
Toneelmaskers
Mooi aangelegde tuin.
Even een klein kijkje in in een van de huiskamers. Alles is zeer sober maar mooi ingericht.
Het is niet erg warm in het gebouw. In de winter zal de vloerverwarming wel aangaan.
De keuken. Van de beschikbare ruimte wordt maar een klein deel echt gebruikt.
Na dit laatste rondje pakken we onze rugzakken en gaan op weg.
We lopen eerst nog een rondje over het tempelcomplex waar we gisteren zijn geweest. Er is blijkbaar net een dienst geweest want een grote groep monniken komt net het tempelterrein af.
Het origineel van deze pagode is gebouwd in 1127. In 1843 is het tot de grond toe afgebrand, en pas in 1983 is deze huidige pagode gebouwd.
Als het goed is moeten we een bushalte in het dorp de bus van 10:39 pakken richting Koyasan station. Er zijn diverse bus-stops in het dorp, maar op geen van allen staat de vertrektijd 10:39 naar Koyasan station.
Ondertussen zijn we ook op zoek naar een tent waar we een bak koffie kunnen kopen maar alles is nog dicht, waarschijnlijk tot tien uur.
We zien een stel reisgenoten, en ontdekken een koffiezaakje die net open gegaan
is. Direct er heen en koffie halen.
Marcel ziet Maria lopen en gaat er achteraan. Welke bushalte? Natuurlijk net
die enige waar we niet zijn wezen kijken. /facepalm
We drinken onze koffie op en lopen naar de bushalte. De bus naar de kabelbaan gaat via een leuke bochtige bergweg, en al naar een tiental minuten komen we aan bij Koyasan station.
We gaan met de kabelbaan naar beneden, en kunnen vrijwel direct in de voor ons gereedstaande trein stappen.
Onze trein heeft zo'n platte doorloopkop waardoor je van het ene treinstel naar het andere treinstel kan lopen, maar er komen ook meer gestroomlijnde treinen binnen.
Links de werkplek van de machinist. Op de rechter foto zie je een scherm met
de tijden-tabel, en daar onder het zakhorloge van de machinist.
Of je nu het oudste smalspoor-treintje hebt of de modernste Shinkansen-treinen,
ze hebben allemaal een apart vakje waar de machinist zijn zakhorloge in kan
leggen.
Leuk detail is dat je over de schouder van de machinist mee kan kijken. Let ook eens op het voor de Japanse spoorwegen typische 'Pointing and Calling', wat er voor zorgt dat je bewuster registreert wat je ziet en wat je vervolgens doet.
Onderweg komen we langs de typisch gebouwde witte 'Dai Heiwa Kinen To', oftewel de 'The Great Peace Prayer Tower'.
Na drie kwartier in de trein komen we aan op Namba station waar we overstappen op de Midosudi lijn naar Umeda.
In Namba lopen we naar het station van de Hankyu Kyoto line naar Juso, waar we uitstappen. We lopen naar het hotel dat vlakbij is.
In de lobby van het hotel staan onze koffers al te wachten die door de Takkyubin
van Kyoto naar dit hotel gebracht zijn.
Als we op onze kamer zijn gaan we eerst douchen aangezien we dat vanmorgen in
het klooster niet hebben kunnen doen.
Als we zijn opgefrist gaan we naar beneden om ergens een klein hapje bij wijze
van late lunch te scoren. We willen niet te veel eten want het is nu drie uur
in de middag en al om zeven uur hebben we het kimono-diner in het hotel. In
een van de supermarkten kopen we elk een bakje hete kipstukjes en wat yoghurt
voor morgen.
We gaan naar de hotelkamer om na de late lunch rustig te gaan lezen en het verslag
bij te werken totdat het tijd wordt om om kwart over zes de kimono's te passen
voor het diner van vanavond.
Als we naar de omkleedruimte gaan blijken we de eersten te zijn, maar al snel
komen er meer van het gezelschap.
Het resultaat mag er zijn.
Een voor een worden we in onze outfit geholpen.
Nog even een mooi plaatje.
Geintje. :)
Ze hebben hier werkelijk een geweldige anime-verzameling.
Niet met van die grote messen spelen alsjeblieft!
Met de hele groep op de foto.
En dan aan tafel.
Na het diner gingen we met zijn allen naar het dak van het hotel om van het uitzicht te genieten. De foto ziet er wat ongemakkelijk uit omdat we op een smalle stalen box staan te wiebelen.
|
|
|